پژوهشکده حقوق و قانون ایران فصلنامه تحقیق و توسعه در حقوق تطبیقی 2981-1805 9 30 2026 05 22 A Comparative Study of Iranian and American Approaches to Exercising Governance Over Domestic and Foreign Platforms مطالعه تطبیقی رویکردهای ایران و آمریکا در اعمال حکمرانی نسبت به پلتفرم‌های داخلی و خارجی 47 79 726639 10.22034/law.2025.2056319.1631 FA علی بهادری جهرمی استادیار گروه حقوق عمومی، دانشکده حقوق، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران 0009-0005-6398-0282 Journal Article 2025 03 19 <span>Technological developments in recent decades have made digital platforms one of the most effective tools in the global economy, social interactions, and national security</span><span dir="RTL" lang="FA">.</span><span> However, if not properly regulated, they can create major challenges in the areas of national sovereignty, privacy violations, the spread of fake news, and monopolization</span><span dir="RTL" lang="FA">.</span><span> Using library studies and adopting an analytical method with a comparative approach, this article analyzes the regulation of digital platforms in the United States and the Islamic Republic of Iran. The United States, as a technology pioneer and home to many major platforms, has imposed strict policies on interactions with foreign platforms such as TikTok and Huawei, and even domestic platforms</span><span dir="RTL" lang="FA">.</span> <span>These policies are designed based on laws in the field of cyber governance, as well as economic governance and antitrust, and have given the country's government comprehensive power to regulate the digital space</span><span dir="RTL" lang="FA">.</span><span> In contrast, Iran, despite the broader threats, has fewer tools to regulate platforms. Policies such as blocking Telegram and restricting Instagram, although carried out in order to preserve national sovereignty, have had limited effectiveness due to problems created from abroad, lack of appropriate public support, lack of suitable alternatives, and lack of institutional stability and coordination. A comparative comparison of the two countries shows that the United States, despite enjoying less threatening conditions, has adopted a stricter approach to regulating foreign platforms. At the same time, its support for domestic platforms and application of double standards in dealing with other countries indicate the use of platforms as a tool to advance geopolitical policies. In Iran, the inability to effectively interact with platform owners, weakness in the development of local infrastructure, and frequent changes in regulatory policies have put user rights, national sovereignty, and cybersecurity at risk. The final section presents suggestions including strengthening legal frameworks, cyber diplomacy, and developing local infrastructure to improve platform regulation in Iran.</span> <span lang="AR-SA">تحولات فناوری در دهه‌های اخیر، سکوهای دیجیتال را به یکی از مؤثرترین ابزارها در اقتصاد جهانی، تعاملات اجتماعی و امنیت ملی تبدیل کرده است. با این حال در صورت عدم تنظیم‌گری مناسب، می‌توانند چالش‌های عمده‌ای در حوزه حاکمیت ملی، نقض حریم خصوصی، انتشار اخبار جعلی و انحصارطلبی ایجاد کنند. این مقاله با بهره‌گیری از مطالعات کتابخانه‌ای و اتخاذ روشی تحلیلی با رویکردی تطبیقی به تحلیل تنظیم‌گری پلتفرم‌های دیجیتال در ایالات متحده و جمهوری اسلامی ایران پرداخته است. ایالات متحده، به‌عنوان یکی از پیشگامان فناوری و محل استقرار بسیاری از پلتفرم‌های بزرگ، سیاست‌های سخت‌گیرانه‌ای را در تعامل با پلتفرم‌های خارجی نظیر تیک‌تاک و هواوی و حتی پلتفرم‌های داخلی اعمال کرده است.</span> <span lang="AR-SA">این سیاست‌ها بر پایه قوانینی </span><span lang="FA">در</span><span lang="AR-SA">حوزه حکمرانی سایبری و همچنین حکمرانی اقتصاد و ضد انحصار طراحی شده‌اند و به دولت این کشور قدرت فراگیری در تنظیم‌گری فضای دیجیتال بخشیده‌اند. در مقابل ایران با وجود تهدیدات گسترده‌تر، ابزارهای محدودتری برای تنظیم‌گری پلتفرم‌ها در اختیار دارد. سیاست‌هایی مانند مسدودسازی تلگرام و محدودیت بر اینستاگرام، هرچند در راستای حفظ حاکمیت ملی انجام شده‌اند، اما به دلیل مشکلات خارجی، عدم همراهی مناسب افکار عمومی، نبود جایگزین مناسب و عدم ثبات و هماهنگی نهادی، اثربخشی محدودی داشته‌اند</span><span dir="LTR">.</span><span> <span lang="AR-SA">مقایسه تطبیقی این دو کشور نشان می‌دهد که ایالات متحده با وجود برخورداری از شرایطی کمتر تهدیدآمیز، رویکردی سخت‌گیرانه‌تر در تنظیم‌گری پلتفرم‌های خارجی اتخاذ کرده است. در عین حال، حمایت این کشور از پلتفرم‌های داخلی و اعمال استانداردهای دوگانه در مواجهه با دیگر کشورها، نشان‌دهنده استفاده از پلتفرم‌ها به‌عنوان ابزاری برای پیشبرد سیاست‌های ژئوپلیتیکی است. در ایران، عدم امکان تعامل مؤثر با مالکان پلتفرم‌ها، ضعف در توسعه زیرساخت‌های بومی و تغییرات مکرر در سیاست‌های تنظیم‌گری، موجب شده است که حقوق کاربران، حاکمیت ملی و امنیت سایبری در معرض تهدید قرار گیرند. در بخش پایانی پیشنهادهایی شامل تقویت چارچوب‌های حقوقی، دیپلماسی سایبری و توسعه زیرساخت‌های بومی برای بهبود تنظیم‌گری پلتفرم‌ها در ایران ارائه شده است</span></span><span dir="LTR">.</span> <span lang="AR-SA"> </span> https://jcl.illrc.ac.ir/article_726639_9191a13af6c36956e5acd1374f8f88f4.pdf