پژوهشکده حقوق و قانون ایران فصلنامه تحقیق و توسعه در حقوق تطبیقی 2981-1805 8 28 2025 11 22 A Comparative Study of New Approaches in Differential Criminalization of Risky Omissions towards Children and Adolescents and an Analysis of the Situation in the Iranian Legal System مطالعه‌ تطبیقیِ رویکردهای نو در جرم‌انگاری افتراقی ترک‌فعل‌های مخاطره‌آمیز نسبت به کودکان و نوجوانان و تحلیل وضعیت در نظام حقوقی ایران 273 306 722781 10.22034/law.2025.2051557.1602 FA مهدیه رستم زاده کارشناس ارشد حقوق کیفری اطفال و نوجوانان، گروه حقوق جزا و جرم شناسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران حسن پوربافرانی دانشیار حقوق جزا و جرم شناسی، دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران 0009-0003-8166-4051 حمیدرضا حیدرپور پژوهشگر پسادکترای حقوق کیفری و جرم شناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران 0000-0002-8312-1558 Journal Article 2025 12 20 <span>Juvenile criminal law is one of the important, significant, and, of course, developing branches of criminal law</span><span>. </span><span>In general, the general and main basis accepted in the modern literature of juvenile criminal law is that it is protection-oriented, meaning that attitudes and patterns that support the interests and concerns of children and adolescents prevail</span><span dir="RTL" lang="FA">.</span><span lang="FA"> </span><span>One of the most important discursive developments in theories, approaches, and models regarding criminal protection of children and adolescents in the field of juvenile criminal law is the need for differential criminalization of risky omissions committed against them</span><span dir="RTL" lang="FA">.</span><span lang="FA"> </span><span>This type of criminalization, in the modern perspective of some countries, is evident and has different characteristics, foundations, and functions from ordinary criminalization which, from the perspective of comparative study, paying attention to them is not only necessary but also beneficial for the advancement of the domestic legal system</span><span>. </span><span>The reason for the increased attention to criminalization of this type of omissions is that risky omissions leave many of the needs of children and adolescents unanswered, places them in extremely harmful situations, and causes sometimes irreparable damage to their growth and development in various dimensions of existence, including physical, psychological, emotional, dignity, sexual, and gender</span><span dir="RTL" lang="FA">.</span><span lang="FA"> </span><span>In this paper, an attempt has been made, while examining the nature of the differential criminalization of risky omissions towards children and adolescents, an adolescent to consider the new approaches that have emerged in this filed</span><span dir="RTL" lang="FA">.</span><span lang="FA"> </span><span>The result is that the differential criminalization of risky omissions towards children and adolescents achieves more complete criminal protection of the rights, interests, and benefits of children and adolescents</span><span dir="RTL" lang="FA">.</span><span lang="FA"> </span><span>In this regard, the Law on the Protection of Children and Adolescents, passed in 2010, has attempted to criminalize some of the most important risky omissions towards children and adolescents</span><span dir="RTL" lang="FA">.</span><span lang="FA"> </span><span>However, at the same time, significant shortcomings are evident in the approach of this Law, especially disregard for the emotional abuse of actual omissions towards children and adolescents, as well as omissions based on negligence and carelessness regarding the manner and extent of their access to cyberspace</span><span dir="RTL" lang="FA">.</span> <span lang="FA">حقوق کیفری خردسالان، ازجمله شاخه‌های مهم و قابل‌توجه و البته رو به پیشرفت حقوق کیفری است. به طور کلی، مبنای کلی و اصلیِ مورد پذیرش در ادبیات نوین حقوق کیفری خردسالان، حمایت‌مدار بودن آن به معنای حاکمیت نگرش‌ها و الگوهای حمایت‌گرانه از منافع و مصالح کودکان و نوجوانان است. یکی از مهم‌ترین تحولات گفتمانی در نظریات، رویکردها و الگوهای ناظر بر حمایت کیفری از کودکان و نوجوانان در عرصه حقوق کیفری خردسالان، لزوم جرم‌انگاریِ افتراقیِ ترک‌فعل‌های مخاطره‌آمیز نسبت به آن‌هاست. این نوع جرم‌انگاری، در نگاه نوین برخی کشورها، مشهود و واجد مختصات، مبانی و کارکردهای متفاوت با جرم‌انگاری‌ِ عادی است که از حیث مطالعه تطبیقی، توجه به آن‌ها، ضروری بلکه برای ترقی نظام حقوقی داخلی، مفید است. دلیل افزایش توجه به جرم‌انگاری این نوع ترک‌فعل‌ها آن است که ترک‌فعل‌های مخاطره‌آمیز، بسیاری از نیازهای کودکان و نوجوانان را بی‌پاسخ گذاشته، آن‌ها را در وضعیت‌هایی به‌شدت آسیب‌زا قرار می‌دهد و موجبات ورود لطماتِ گاه جبران‌ناپذیر به فرایند رشد و تکامل آن‌ها در ابعاد مختلف وجودی از جمله جسمانی، روانی، عاطفی، حیثیتی، جنسی و جنسیتی را فراهم می‌سازد. در نوشتار حاضر، کوشش شده است ضمن بررسی چیستی جرم‌انگاری افتراقی ترک‌فعل‌های مخاطره‌آمیز نسبت به کودکان و نوجوانان، رویکردهای جدید شکل گرفته در این باره نیز مورد بررسی قرار گیرد. نتیجه آنکه؛ جرم‌انگاریِ افتراقیِ ترک‌فعل‌های مخاطره‌آمیز نسبت به کودکان و نوجوانان، حمایت کیفریِ کامل‌تری از حق‌ها، مصالح و منافع کودکان و نوجوانان را عملیاتی می‌سازد. در این راستا، قانون حمایت از اطفال و نوجوانان مصوب 1399 کوشیده است برخی از مهم‌ترین ترک فعل‌های مخاطره‌آمیز نسبت به کودکان و نوجوانان را جرم‌انگاری نماید ولی در عین حال، کمبودهای مهمی به ویژه بی‌توجهی به آزارهای عاطفیِ ترک‌فعلی نسبت به کودکان و نوجوانان و نیز ترک‌فعل‌های مبتنی بر غفلت و سهل‌انگاری نسبت به نحوه و میزان دسترسی و دستیابی آن‌ها به فضای مجازی، در رویکرد این قانون، مشهود است.</span> https://jcl.illrc.ac.ir/article_722781_0d05ad8f1f5001ac06b52fd9d0b85611.pdf