امروزه حفظ زمین‏های کشاورزی و جلوگیری از خرد شدن آن به جهت نقش مهم آن در امنیت غذایی و دیگر مسائل اجتماعی، اقتصادی و حتی سیاسی، به یکی از اولویت‎ها و چالش‎های تمام دولت‎ها در سراسر جهان بدل شده و مورد توصیه و تاکید سازمان‎های بین‎المللی نیز قرار گرفته است. یکی از ابزارهایی که به منظور حفظ زمین‏های کشاورزی و جلوگیری از خرد شدن و همچنین توسعه یکپارچگی آنها مورد استفاده کشورهای مختلف قرار گرفته است، نهاد «حق تقدم» خرید زمین کشاورزی برای دسته خاصی از اشخاص ذینفع است. این تحقیق به روش توصیفی و تحلیلی به مطالعه این موضوع می‎پردازد که کشورهای عضو اتحادیه اروپا چگونه از حق تقدم  خرید برای حفظ اراضی کشاورزی‎ استفاده کرده‎ و چه ضوابط و تشریفاتی برای اعمال آن در نظر گرفته‎اند. در ادامه با نظر داشت نهاد حق تقدم مورد بحث و چنین کارکردی، به اختصار به حق شفعه در فقه و حقوق ایران پرداخته می‎شود و دیدگاه‏های توسعه‎ای و قابل تسری و نزدیک به حق تقدم در حقوق اروپایی مورد اشاره قرار می‎گیرد و در پایان مواد پیشنهادی جهت تدوین «حق تقدم در اراضی کشاورزی» ارایه می‎گردد.