با گسترش فناوری هوش مصنوعی، پرداختن به چالشهای حقوقی آن مورد توجه شایان قرار گرفته است چرا که هوش مصنوعی مانند هر امر مبتنی بر فناوری جدیدی، در کنار مزایای فنی، با چالشهای حقوقی روبهروست. این نکته، اهمیت سیاستگذاری در زمینه هوش مصنوعی را دوچندان میکند زیرا قانونگذار، رویه قضایی و سیاستهای دستگاههای اجرایی، باید از یک سیاستگذاری واحد تبعیت کنند تا شاهد تشتت یا وضع سیاستهای متعارض و متزاحم نباشیم. سیاستگذاری حقوقی در کنار لزوم تبعیت از برخی اصول کلی، طبعاً باید متناسب با شرایط اقتصادی و فرهنگی و سیاسی و اجتماعی هر کشور باشد وگرنه پیامدهای منفی این پدیده در بلندمدت بیش از منافع آن خواهد بود. در ایران بهرغم وجود سند ملی هوش مصنوعی، شاهد سیاستگذاری منسجمی نیستیم و با بهرهگیری از مطالعه تطبیقی، باید بهنحو تحلیلی و علمی مشخص ساخت که کدام الگوی سیاستگذاری میتواند برای ایران مناسبتر باشد. از آنجا که این موضوع مهم در حقوق ایران مورد بررسی جدی قرار نگرفته است، این مقاله درصدد پاسخ به این پرسش است که الگوی سیاستگذاری اتحادیه اروپا میتواند برای ایران، مناسب باشد هرچند نباید از اقتضائات بومی و فرهنگی و شرایط اقتصادی خاص ایران نظیر تحریمها نیز غافل شد. مقاله پیش رو از زاویه حقوقی و در دو بخش ارائه شده است: در بخش نخست، مفهوم هوش مصنوعی و الگوهای سیاستگذاری هوش مصنوعی با اشاره به اصول موضوع در اتحادیه اروپا بیان میشود و در بخش دوم، الگوی مناسب حقوق ایران پیشنهاد و تحلیل میشود. در پایان نیز راهکارهای مشخص و کاربردی به گروههای بهرهبردار از نتایج پژوهش از جمله قانونگذار عرضه میگردد. علت انتخاب اتحادیه اروپا جهت مطالعه تطبیقی آن است که طبق فرضیه مقاله، الگوی اتحادیه اروپا نسبت به الگوهای منبسطی چوا الگوی آمریکا، برای ایران مناسبتر است هرچند نباید از اقتضائات بومی و فرهنگی و شرایط اقتصادی خاص ایران نظیر تحریمها نیز غافل شد.
ابوذری، مهرنوش (1402). حقوق و هوش مصنوعی. تهران: میزان.
اشتریان، کیومرث (1396). سیاستگذاری عمومی ایران. تهران: میزان.
بهره مند, حمید , عامری ثانی, امیرکیا , فرهمند, آذر و حاجی زاده, امیرحسین. (1402). سیاستگذاری حقوقی و پیشگیری از تشتت آراء: کاهش دامنه تفسیرپذیری قوانین از طریق یادداشت توضیحی و آزمایشگاه قضایی. مجله حقوقی دادگستری, 87(124), 71-107. doi:10.22106/jlj.2023.1987699.5155
جلیلی قاسم آقا، امید (1397). سیاستگذاری: مفاهیم، الگوها و فرایندها. نشریه علمی رویکردهای پژوهشی نوین مدیریت و حسابداری, 2(4), 106-114. Retrieved از https://www.majournal.ir/index.php/ma/article/view/47
جنیدی، لعیا (1399) درآمدی بر دانشنامه سیاستگذاری حقوقی (دیباچه). دانشنامة سیاستگذاری حقوقی، بهکوشش لعیا جنیدی و امیرحسن نیازپور. تهران: معاونت تدوین، تنقیح و انتشار قوانین و مقررات ریاست جمهوری.
جنیدی, لعیا و راضی, سپیده . (1403). کارکرد حقوق تطبیقی در حقوق خصوصی با مطالعه موردی وجه التزام. فصلنامه تحقیق و توسعه در حقوق تطبیقی, 7(23), 63-90. doi: 10.22034/law.2024.2028057.1332
حسنی، حسین (1403). سیاستگذاری هوشمصنوعی در اتحادیه اروپا: اصول بنیادین، سازوکار حکمرانی و اصول اخلاقی. فصلنامه سیاستگذاری عمومی، 10(2)، 187-203. https://doi.org/22059/jppolicy.2024.98291
حسینی، سید امیرعلی و هاشمی زاده، سید علیرضا (1403). حیوانات الکترونیکی؛ بررسی تطبیقی امکان استفاده از چارچوب مسئولیت حیوانات، نسبت بههوش مصنوعی در حقوق ایران و ایالات متحدة امریکا. مطالعات حقوق تطبیقی, 15(2), 451-471. doi: 10.22059/jcl.2024.374755.634626
حسینی، محمد رضا و عزیزی مهماندوست، مهدی (1404). مطالعۀ تطبیقی قوانین و سیاستگذاریهای هوشمصنوعی در کشورهای پیشرو و ارائۀ پیشنهاداتی برای ایران. حقوق فناوری های نوین، 6(11), 351-375. doi: 10.22133/mtlj.2025.441004.1295.
خوئی، سیدمحمد (1397). هوشمصنوعی و قانونگذاری(3)(طرح راهبردی ملی تحقیق و توسعه هوش مصنوعی). دفتر مطالعات بنیادین حکومتی، مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی. شماره مسلسل: 15836. https://rc.majlis.ir/fa/report/show/1053629
رجبی, عبداله (1398). ضمان در هوش مصنوعی. مطالعات حقوق تطبیقی, 10(2), 449-466. doi: 10.22059/jcl.2019.274782.633787
شیروی، عبدالحسین (1393). حقوق تطبیقی. تهران: سمت.
صفایی، سید حسین و رحیمی، حبیبالله (1402). مسئولیت مدنی(الزامات خارج از قرارداد). تهران: سمت.
صفایی، سید حسین و قاسمزاده، سیدمرتضی (1399). حقوق مدنی: اشخاص و محجورین. تهران: سمت.
صفدری، سیدحسین (1403)، گزارش سیاستی بررسی سند ملی هوش مصنوعی. موسسه تحقیقات سیاست علمی کشور آبان ماه 1403.
قناد، فاطمه و شریف، الهام (1400). مطالعۀ اجمالی حمایت از دادههای شخصی در نظام حقوقی ایران و سند مقررات عمومی حفاظت از دادههای اتحادیۀ اروپا.حقوق فناوریهای نوین, 4(2), 1-22.
قیصری اطربی، زهره (1403). امکانسنجی تعلق حق بهسیستمهای هوشمصنوعی در موضوعات حقوق مالکیت فکری و تحلیل آثار حقوقی آن. ]رساله دکتری[. دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم تحقیقات تهران.
کاتوزیان، ناصر (1392). مقدمه علم حقوق و مطالعه در نظام حقوقی ایران. تهران: شرکت سهامی انتشار.
“معاون سازمان ملی هوش مصنوعی: از نیروهایمان فقط ۱۵ نفر ماندهاند که آنها هم کار خاصی نمیکنند” (1403). پایگاه خبری تحلیلی انتخاب, کد خبر: ۸۵۶۷۶۷، بازیابی شده از: https://www.entekhab.ir/003asp
Al-Maamari, A. (2025). Between Innovation and Oversight: A Cross-Regional Study of AI Risk Management Frameworks in the EU, US, UK, and China. arXiv preprint arXiv:2503.05773.
Ballot Jones, L., Thornton, J., & De Silva, D. (2025). Limitations of risk-based artificial intelligence regulation: a structuration theory approach. Discover Artificial Intelligence, 5(1), 1-13.
Birkland, T. A. (2014). An introduction to the policy process: Theories, concepts and models of public policy making. Routledge.
Calo, (2010). Open robotics. Md. L. Rev., 70, 571.
Engler, A. (2023). The EU and US diverge on AI regulation: A transatlantic comparison and steps to alignment. Retrieved from: https://www.brookings.edu/articles/the-eu-and-us-diverge-on-ai-regulation-a-transatlantic-comparison-and-steps-to-alignment/
European Parliament. (2000). Charter of fundamental rights of the European Union. Office for Official Publications of the European Communities.
Floridi, L. (2021). The European legislation on AI: a brief analysis of its philosophical approach. Philosophy & Technology, 34(2), 215-222.
Floridi, L., & Cowls, J. (2022). A unified framework of five principles for AI in society. Machine learning and the city: Applications in architecture and urban design, 535-545.
Glauner, P. (2022). An assessment of the ai regulation proposed by the European commission. In The future circle of healthcare: AI, 3D printing, longevity, ethics, and uncertainty mitigation(pp. 119-127). Cham: Springer International Publishing.
Hammond, K. (2015). Practical Artificial Intelligence for Dummies. Narrative Science Edition, New Jersey: John Wiley & and Sons, Inc.
Harasimiuk, D., & Braun, T. (2021). Regulating artificial intelligence: binary ethics and the law. Routledge.
HLEG, A. I. (2019). Ethics guidelines for trustworthy AI. Available at https://www.europarl.europa.eu/cmsdata/196377/AI%20HLEG_Ethics%20Guidelines%20for%20Trustworthy%20AI.pdf
Javaherkalam, M. H. and Ghanavizchi, A. (2024). The Basis of Civil Liability for Service Providers in Islamic Law and Its Comparison with French, American, and European Union Law. Journal of Research and Development in Comparative Law, 7(22), 131-162. doi: 10.22034/law.2024.2018880.1285
Jussim, L., & Honeycutt, N. (2024). Bias in psychology: a critical, historical and empirical review. Swiss Psychology Open: the official journal of the Swiss Psychological Society, 4(1).
Kaminski, M. E. (2023). Regulating the Risks of AI. BUL Rev., 103, 1347.
Lütge, C., Hohma, E., Boch, A., Poszler, F., & Corrigan, C. White paper—on a risk-based assessment approach to AI Ethics Governance. IEAI, 2022.
Musch, S., Borrelli, M., & Kerrigan, C. (2023). The EU AI Act: A comprehensive regulatory framework for ethical AI development. Available at SSRN 4549248.
Nikolinakos, N. T. (2023). EU policy and legal framework for Artificial intelligence, Robotics and related Technologies-the AI Act. Springer International Publishing AG.
Nilsson, N. J. (2009). The Quest for Artificial Intelligence. Cambridge: Cambridge University Press.
Novelli, C., Taddeo, M., & Floridi, L. (2024). Accountability in artificial intelligence: what it is and how it works. Ai & Society, 39(4), 1871-1882.
OECD AI Principles overview, (2019), Organisation for Economic Co-operation and Development, retrieved from: https://oecd.ai/en/ai-principles
Petit, N. (2017). Law and regulation of artificial intelligence and robots-conceptual framework and normative implications. Available at SSRN 2931339. DOI: 13140/RG.2.2.13586.94406
Rangone, N., & Megale, L. (2025). Risks Without Rights? The EU AI Act’s Approach to AI in Law and Rulemaking. European Journal of Risk Regulation, 1-16.
Scherer, M. U. (2015). Regulating artificial intelligence systems: Risks, challenges, competencies, and strategies. JL & Tech., 29, 353.
Surden, H. (2018). Artificial intelligence and law: An overview. St. UL Rev., 35, 1305.
(2022). Recommendation on the ethics of artificial intelligence. United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization
Veale, M., & Zuiderveen Borgesius, F. (2021). Demystifying the Draft EU Artificial Intelligence Act—Analysing the good, the bad, and the unclear elements of the proposed approach. Computer Law Review International, 22(4), 97-112.
صادقی,محسن و جوادی پارسا,کسری . (1404). سیاستگذاری حقوقی حوزه هوش مصنوعی در اتحادیه اروپا: ارائه الگوی بایسته برای حقوق ایران. (e729602). فصلنامه تحقیق و توسعه در حقوق تطبیقی, (), e729602 doi: 10.22034/law.2025.2065565.1673
MLA
صادقی,محسن , و جوادی پارسا,کسری . "سیاستگذاری حقوقی حوزه هوش مصنوعی در اتحادیه اروپا: ارائه الگوی بایسته برای حقوق ایران" .e729602 , فصلنامه تحقیق و توسعه در حقوق تطبیقی, , , 1404, e729602. doi: 10.22034/law.2025.2065565.1673
HARVARD
صادقی محسن, جوادی پارسا کسری. (1404). 'سیاستگذاری حقوقی حوزه هوش مصنوعی در اتحادیه اروپا: ارائه الگوی بایسته برای حقوق ایران', فصلنامه تحقیق و توسعه در حقوق تطبیقی, (), e729602. doi: 10.22034/law.2025.2065565.1673
CHICAGO
محسن صادقی و کسری جوادی پارسا, "سیاستگذاری حقوقی حوزه هوش مصنوعی در اتحادیه اروپا: ارائه الگوی بایسته برای حقوق ایران," فصلنامه تحقیق و توسعه در حقوق تطبیقی, (1404): e729602, doi: 10.22034/law.2025.2065565.1673
VANCOUVER
صادقی محسن, جوادی پارسا کسری. سیاستگذاری حقوقی حوزه هوش مصنوعی در اتحادیه اروپا: ارائه الگوی بایسته برای حقوق ایران. حقوق تطبیقی, 1404; (): e729602. doi: 10.22034/law.2025.2065565.1673