لف) منابع فارسی

کتاب­ها

1. آشوری، محمد (1403). آیین دادرسی کیفری. جلد2. چاپ15. تهران: نشر سمت.
2. ایرانی ارباطی، بابک (1386). مجموعه نظرهای مشورتی جزایی. جلد10. چاپ2. تهران: انتشارات مجد.
3. خالقی، علی (1402). نکته‌ها در آیین دادرسی کیفری. تهران: شهر دانش.
4. خالقی، علی (1403). آیین دادرسی کیفری. جلد1. تهران: شهر دانش.

مقاله­ها

5. امیری، میلاد (1403). تزاحم قرار منع تعقیب با قرار موقوفی تعقیب: با نگاهی به قانون آیین دادرسی کیفری ایران و فرانسه. فصلنامه تحقیق و توسعه در حقوق تطبیقی، 6(20)، 26-56. https://doi:10.22034/law.2023.2010810.1256
6. تدین، عباس (1387). مطالعه تطبیقی مشروعیت تحصیل دلیل از طریق ضبط صدا و تصویر. فقه و حقوق اسلامی، 4(16): 113-127.
7. تدین، عباس و باقری نژاد، زینب (1390). تضمین دادرسی منصفانه در پرتو اصل مشروعیت تحصیل ادله کیفری. مجله تحقیقات حقوقی، 14(53): 215-242. https://sid.ir/paper/91836/fa
8. تکلو، سمیه (1402). واکاوی حق دفاع درمحاکم در نظام حقوقی ایران با تاکید برقانون تسهیل صدور برخی مجوزهای کسب کار و تاثیر آن بر نهاد وکالت دادگستری. فصلنامه تحقیق و توسعه در حقوق تطبیقی، 6(18): 59-39. https://doi:10.22034/law.2023.563409.1198
9. فتحی، مرتضی و رضائی، رضا (1398). توازن اصل آزادی تحصیل دلیل با قاعده استثنایی (بی اعتباری ادله تحصیلی به روش غیر قانونی) از منظر فقه، حقوق ایران و حقوق غرب (با تأکید بر آمریکا و آلمان). فصلنامه پژوهش تطبیقی حقوق اسلام و غرب، 6(2): 55-86. https://doi.org/10.22091/csiw.2019.4423.1576
10. قمری، اسماعیل؛ وروایی، اکبر و قاسمی، مسعود (1399). توسل به اقدامات غیر مشروع در جهت تحصیل دلیل جزایی. فصلنامه علمی تحقیقات حقوقی آزاد، 13(48): 319-334. https://doi.30495/alr.2021.1943964.2205
11. محمدی، امیر، مرادی قلعه، سهیلا، و حیدری، محمدمهدی (1401). اصول حاکم بر تحصیل دلیل در حقوق کیفری ایران. فصلنامه تمدن حقوقی، 5(13): 217-232. https://doi:10.22034/lc.2023.160277

پایان­نامه­ها و رساله­ها

12. صحنه­سرائی، مهدی سمائی (1401). جدال قانون­گرایی و عدالت­طلبی در تجربه زیسته قضات کیفری ایران. رساله دکتری، دانشکده حقوق، دانشگاه تربیت مدرس.
13. قاسم، عدنان (1403). چالش­های ترازمندی حق­های طرف­های دعوای کیفری در مرحله پیش دادرسی و راهبردهای برون­رفت از آنها؛ مطالعه تطبیقی در حقوق ایران، سوریه و فرانسه. رساله دکتری، دانشکده حقوق، دانشگاه تربیت مدرس.

ب) منابع عربی

الکتب

14. سرور، أحمد فتحی (2016م). الوسیط فی الإجراءات الجنائیة. الکتاب الأول والثانی. الطبعة العاشرة (مطورة). القاهرة: دار النهضة العربیة.
15. عبدالعال، أیمن نصر (2012م). مظاهر الإخلال بالمساواة فی الإجراءات الجنائیة - دراسة تأصیلیة تحلیلیة مقارنة. طبعه 1. القاهرة: المرکز القومی للإصدارات القانونیة.
16. فریدمان، بینوا و هارشر، وغی (2002م). فلسفة القانون. ترجمة الدکتور محمد وطفة. بیروت: مجد المؤسسة الجامعیة للدراسات والنشر والتوزیع.
17. القدسی، بارعة (2011م). أصول المحاکمات الجزائیة. الجزء الأول والثانی. دمشق: منشورات جامعة دمشق.

المقالات والأبحاث العلمیة

18. الشحات، محمود محمد (2023م). التوازن بین حمایة الحق فی الخصوصیة ومشروعیة الدلیل الجنائی الرقمی. المجلة الأفریقیة للدراسات القانونیة والسیاسیة. 2(7): 103-131. https://asjp.cerist.dz/en/article/236871
19. الصّلّابی، سارة علی و الرواشده، سامی حمدان (2021م). قاعدة استبعاد الأدلة غیر المشروعة فی الإجراءات الجنائیة: دراسة تحلیلیّة فی الاجتهاد القضائی للمحکمة الأوروبیة لحقوق الإنسان. المجلة الدولیة للقانون. 9(2): 228-264. https://doi.org/10.29117/irl.2020.0111
20. هارون، نورة و برازة، وهیب (2021م). حق الفرد على صورته: بین مقتضیات الحق فی حرمة الحیاة الخاصة وضرورات الکشف عن الجریمة. حولیات جامعة الجزائر. 35(3): 310-328. https://asjp.cerist.dz/en/article/164079

الرسائل العلمیة

21. دلو، مصطفى (2017م). القیمة القانونیة للأدلة المستمدة من طرق غیر مشروعة فی الإثبات الجزائی (دراسة مقارنة). رسالة ماجستیر. حلب. جامعة حلب.
22. شاکر، سلطان محمد (2013م). ضمانات المتهم أثناء مرحلة التحرِّیات الأولیة والتحقیق الابتدائی. رسالة ماجستیر. کلیة الحقوق. جامعة باتنة.

ج) منابع لاتین

Books

23. R (a). (1977). Taking Rights Seriously. Cambridge: Harvard University Press.
24. R (b). (1986). Law’s Empire. Cambridge: Harvard University Press.

Articles

25. Ambroise-Castérot. C. (2005). Recherche et administration des preuves en procédure pénale: la quête du Graal de la Vérité. Actualité Juridique Pénal. 8(7), 260-278. https://shs.hal.science/halshs-02224878
26. L. (2012). Retour sur le principe de la loyauté de la preuve. Actualité juridique Pénal. 1(6), 346-365. http://okina.univ-angers.fr/publications/ua12391
27. G.; Miller. B. W. & Webber. G. (2014). Proportionality and the Relevance of Interpretation, in G. Huscroft, B.W. Miller, and G. Webber (eds.) Proportionality and the Rule of Law: Rights, Justification, Reasoning. Cambridge University Press, 186-202. https://doi.org/10.1017/CBO9781107565272.012
28. Lasserre Capdeville. J. (2010). La preuve fournie par les parties privées: confirmation de la tolérance quant au principe de loyauté. Actualité juridique Pénal. 2(6), 275-294. https://shs.hal.science/halshs-02224976
29. J. B. (2017). Le fair play de la preuve pénale. Actualité juridique Pénal, 436-439. https://amu.hal.science/hal-01787939
30. E. & Bergeaud. A. (2009). Le droit à la preuve. RTDCiv Revue trimestrielle de droit civil. 5(3), 600-622. https://shs.hal.science/halshs-02248529

Theses and dissertations

31. Bergeaud, Aurélie (2007). “Le droit à la preuve”. Thèse de Doctorat. Université de Bordeaux 4.
32. Beroule, Marie (2018). “La loyauté de la preuve pénale”. Mémoire de Master. Université de Aix-Marseille.
33. Bolze, Pierre (2010). “Le droit à la preuve contraire en procédure pénale”. Thèse de Doctorat. Université Nancy 2.
34. Marques Bento Pereira, Cédric (2023). “Saisies pénales et droits fondamentaux”. Thèse de Doctorat. Le Mans Université.
35. Marzal Yetano, Antonio (2013). “La dynamique du principe de proportionnalité: essai dans le contexte des libertés de circulation du droit de l’Union européenne”. Thèse de Doctorat. Université de Paris I Panthéon-Sorbonne.
36. Michta, Céline (2017). “L'administration de la preuve en droit pénal français : exemple et pratique judiciaire de la gendarmerie nationale”. Thèse de Doctorat. Université de Strasbourg.

Websites

37. S. (2013). Perquisition: recevabilité de la preuve illicite émanant d’un particulier. (Dalloz-Actualité, 16 décembre 2013). Accédé en fevrier 15, 2025, disponible sur le site: https://www.dalloz-actualite.fr/flash/perquisition-recevabilite-de-preuve-illicite-emanant-d-un-particulier
38. Ghrénassia. C. & Robin. B. (2020). La preuve, le renseignement et le droit. (Dalloz- Actualité, 3 Juin 2020). Accédé en mars 1, 2025, disponible sur le site: https://www.dalloz-actualite.fr/node/preuve-renseignement-et-droit
39. N. (2024). Périsse le principe de loyauté plutôt que le droit à la preuve!. (Dalloz- Actualité, 9 janvier 2024). Accédé en fevrier 20, 2025, disponible sur le site: https://www.dalloz-actualite.fr/flash/perisse-principe-de-loyaute-plutot-que-droit-preuve

Cases

40. crim., 27 févr. 2024, n° de pourvoi: 23-82.027, Inédit.
41. , ass. plén., 22 déc. 2023, B+R, n°21-11.330.
42. , ass. plén., 22 déc. 2023, B+R, n°20-20.648.
43. , ass. plén., 10 nov. 2017, pourvoi n°17-82.028, Bull. crim. n°2.
44. crim., 4 févr. 2015, Bull. crim. n°26.
45. crim., 27 nov. 2013, Bull. crim. n°238.
46. crim., 7 mars 2012, Bull. crim. n°64.
47. crim., 31 janv. 2012, Bull. crim. n°27.
48. crim., 27 janv. 2010, Bull. crim. n°16.
49. crim., 24 avr. 2007, Bull. crim. n°108.
50. crim., 31 janv. 2007, Bull. crim. n°27.
51. E.D.H., L’affaire L.L. c. France, 10 oct. 2006, Requête n^o7508/02.
52. civ. 2ème, 7 oct. 2004, Bull. civ. II, n°447.
53. crim., 11 mai 2004, Bull. crim. n°117.
54. crim., 11 juin 2002, Bull. crim. n°131.
55. crim., 12 sept. 2000, pourvoi n°99-87.251, Inédit.
56. crim., 23 juin 1999, pourvoi n°98-84.701, Inédit.
57. crim., 30 mars 1999, Bull. crim. n°59.
58. crim., 27 févr. 1996, Bull. crim. n°93.
59. crim., 15 juin 1993, Bull. crim. n°210.
60. crim., 6 avr. 1993, pourvoi n°93-80.184, Inédit.
61. crim., 23 juil. 1992, Bull. crim. n°274.
62. crim., 11 févr. 1992, Bull. crim. n°66.
63. crim., 28 avr. 1987, Bull. crim. n°173.
64. crim., 2 oct. 1981, Bull. crim. n°256.